Baardblog van een oliebaron (1)

Ik loop er al een tijdje mee, zal ik gaan bloggen of niet. Vroeger vond ik het geweldig om te schrijven. Altijd bezig met gedichtjes, rijmpjes en andere proza. In het geheim schreef ik een wekelijkse roddelrubriek tijdens mijn studietijd. En ik heb een heus boek geschreven (echter nooit uitgebracht). Kortom ik vond het altijd heerlijk om te schrijven maar om één of andere reden ben ik er mee gestopt. En nu kriebelt het weer.

Momenteel ligt mijn passie bij het bedenken en maken van geuren voor baardverzorgingsproducten. Als je me dit 4 jaar geleden had gevraagd, had ik je recht in je smoel uitgelachen. En dat berust ook nog op waarheid ook, maar dat is een ander verhaal. Kortom ik maak cosmetica voor mannen met baarden. Als je hier mee bezig bent en ook nog eens je producten verkoopt dan krijg je regelmatig de vraag hoe je aan je ideeën komt. En dat lieve beeldbuiskindertjes lijkt me wel een aardig onderwerp om over te schrijven.

Het creatieve gedeelte van mijn hersenen werkt op een bijzondere manier, dat is altijd al zo geweest, hier had ik mijn voordeel mee tijdens mijn studie aan de kunstacademie, en zo ook tijdens mijn werkzaamheden in de IT. Maar ook nu weer als ik nieuwe geuren aan het bedenken ben. Het is iets organisch, en daardoor erg moeilijk uit te leggen. Ik zal dat dan ook niet proberen maar ik zal je wel een kijkje geven in het proces rondom de creatie van een nieuwe geur.

Vandaag had ik zo’n momentje dat ik een nieuwe geur in mijn kop kreeg. En wellicht denk je, “Jezus is dat alles”. als je het verhaal leest maar dan moet ik je toch teleurstellen. Er zit veel meer achter.

De hele dag bezig geweest in de tuin, flink uitgesloofd, ik voelde me echt zo’n Hornbach man met baard. Stinkend naar zweet, mijn klauwen open en vol met splinters, mijn rug en knieën naar de klote en mijn huid gloeiend van te veel zon. En daar bovenop mijn pols flink gemangeld nadat ik er een hardhouten balk op had laten vallen.

Na het eten, had ik trek (zoals gebruikelijk) in een stevige bak koffie, maar tegelijkertijd had ik ook zwaar behoefte aan een warme douche. Vroeger stond ik ‘s morgens regelmatig onder de douche met een kop koffie (en een peuk) Dus dacht ik waarom eigenlijk ook niet. Straf bakkie gezet en onder de douche. Meeste zullen nu denken wat een malloot, maar geloof me er is niets lekkerder dan douchen met een bak koffie. Daar sta je dan, heerlijk te relaxen, je bent weer een beetje aan het opladen, en doucht met een shampoo met een stevige kokosgeur en tegelijkertijd dringt de geur vers gezette koffie gemaakt je neus binnen. En dan heb je het! Althans dan heb ik het.

In mijn hoofd heb ik de geuren van een overheerlijke kokos geur die ik eerder in een product heb gebruik en welke door velen erg goed ontvangen wordt. Twee weken terug heb ik van een leverancier een nieuw product gekregen, het extract van verse Arabica koffie bonen. Gewonnen middels CO2 extractie, dus het puurste van het puurste. Deze koffiegeur heb ik sowieso al de hele week in mijn neus vanwege een ander probeersel. Door mijn hoofd dwarrelen dus de geuren van kokos en koffie. En daar heb je het een nieuwe geur. Dit is het moment waarop je waarschijnlijk denkt, “Jezus is dit alles”

In mijn hoofd ontstaan allemaal hersenspinsels. Probeer het te zien als een kladblaadje met allemaal doodles. Je kent dat wel, je zit te mijmeren en tegelijkertijd zit je doelloos te tekenen met een balpen. Dat is wat er gebeurd in mijn hoofd. Alle geuren die ik tot mijn beschikking heb passeren de revue. Koffie, kokos, met een houtgeurtje, een zoetje, iets wat pittig, wellicht een bloemetje. Er suist van alles door mijn kop. En dat terwijl ik sta te genieten van de warme douche op mijn gekneusde lijf. Alleen de gedachte al aan al die mooie geuren werken verkwikkend en ik voel de energie weer terugstromen in mijn lijf.

Helaas weet ik deze keer dat ik morgen weer een zware dag tegemoet ga in de tuin, dus geen tijd om naar het laboratorium te gaan om de hersenspinsels in mijn hoofd om te zetten tot iets concreets. Dat moet dan maar wachten. Na het douchen snel afdrogen wat ik moet wel opschrijven wat ik zojuist bedacht heb. Het nadeel van hoe mijn hersens werken is dat ik ook verdomde weinig kan onthouden. Dus alles weer in mijn zwarte ideeënboekje.

2 gedachten over “Baardblog van een oliebaron (1)

  1. Koffie en kokos lijken me een prima combi. Ben benieuwd wat de einduitslag wordt

  2. Leuk om te lezen die blogs. Van mij mag er nog een komen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.