Baardblog van een oliebaron (10)

Een grote jongen worden…

Ruim 5 jaar geleden begonnen met mijn eigen bedrijfje. Nu (bijna 50 jaren oud) is het zover dat we het ouderlijk huis hebben verlaten. Althans zo voelt het een beetje. Een paar jaar terug had ik mijn intrek genomen in een werkruimte bij een van mijn afnemers. Een stel kerels die wisten hoe je baardproducten moest verkopen. In de jaren die daarop volgden hebben we een hoop van elkaar kunnen leren, een hoop slap geouwehoerd en veel vrijdag snacks genuttigd.

Beiden zijn we gegroeid en daardoor hadden we meer ruimte nodig. Kortom het werd tijd om iets voor mijzelf te zoeken. Hartstikke spannend natuurlijk, want je weet (nog) niet uit ervaring wat er allemaal bij komt kijken en wat het allemaal gaat kosten. Maar je weet wel dat de tijd rijp is om aan dit nieuwe avontuur te beginnen. Dus eigenlijk meteen de stoute schoenen aangetrokken en op zoek gegaan. Via via had ik al snel iets gevonden in mijn eigen woonplaats. Dat scheelt meteen weer één uur reistijd en geeft heel veel ruimte om lekker thuis te lunchen en wat meer tijd met de familie te besteden. De lokatie is helemaal geweldig. Een verzameling gebouwen waar ik regelmatig langs ben gereden en altijd gekscherend van gezegd heb dat ik daar best zou willen wonen als het ooit op de huizenmarkt zou komen. Iets wat waarschijnlijk niet gaat gebeuren tijdens mijn leventje. En nu, nu heb ik in datzelfde gebouw mijn werkplaats….

woon/werk verkeer is nu slechts 4 minuten!

Heerlijk om thuis te lunchen met junior

Een opslagbox

Dan besef je dat je eigenlijk gewoon ja gezegd hebt tegen een opslagbox. Niets wat lijkt op een laboratorium of een werkplaats voor cosmetische producten. “Waar ben je aan begonnen” is het enige wat er op dat moment door mijn hoofd schoot. De tijd was aangebroken om de fantasie los te laten en flink te gaan dromen want anders zou ik niets voor elkaar krijgen.

Het fantaseren en dromen was geen probleem, maar die dromen en fantasieën omzetten naar een daadwerkelijke realisatie was wederom een uitdaging. Nadat ik advies had ingewonnen van een paar maten die ‘er verstand van hebben’ kreeg ik in ieder geval hoop dat alles goed zou komen. Helaas gooide Covid-19 roet in het eten. Een van mijn maatjes was besmet en was een flinke tijd uit de running en kon me dus niet zoals gepland helpen.

Aan het werk

Door de uitval van mijn maat kon ik wel flink voorbereiden en nadenken wat ik allemaal zou moeten/willen hebben in mijn nieuwe ‘hok’. Dus flink wezen shoppen online en van alles besteld. Papier dispensers, vuilnisbakken, verf, hout, stoelen, verlengsnoeren, magazijnbakken, ladekasten, lepels, koffiemachine, kopjes, hand- en theedoeken….. En wat al niet meer. Kortom we gingen er gewoon helemaal voor.

Mijn maat had uiteindelijk Covid-19 overwonnen en was klaar voor de klus. Muurtje plaatsen om het laboratorium gedeelte te scheiden van de opslag/inpak ruimte conform de EU regelgevingen en GMP. Stellingen afbreken en op een andere plek weer opbouwen, deur plaatsen in de nieuwe muur en nadat dit alles klaar was kon ik gaan schilderen en inrichten.

Water is essentieel

Er restte alleen nog de aan- en afvoer van water. Zodra dat geregeld was konden we de keuken plaatsen. Ik heb zelf de keuken in elkaar getimmerd en geschroefd en uiteindelijk met de hulp van mijn maatje netjes geplaatst en aangesloten. Dat was één van de laatste drempels die we moesten nemen en toen dat eindelijk achter de rug was, was er niets meer wat het afronden in de weg stond.

Ik was ondertussen ook al begonnen met het verder inrichten en indelen van de ruimte. Alles lekker ‘me eige’ maken. Oude kasten en een tafel van mijn moeder geplaatst. Banners ingelijst en aan de muur gehangen. Eindelijk na een jaar de Dutchbeards klok weer gemaakt. De collectie viking bijlen een mooie plek gegeven in de vitrinekast van mijn moeder. Kortom de ruimte kreeg steeds meer mijn eigen smaak en stempel.

Alles lekker 'me eige' maken!

dat was toch wel het hoofddoel

Het eindresultaat

Als laatste heb ik een ladekast gemaakt voor de opslag van onze olie voorraad, daarmee was het cirkeltje rond. En had ik een werk/laboratorium/opslag/inpak ruimte waar ik trots op ben. Geheel ingericht conform GMP en EU regelgeving. Alles ingericht zoals ik dat prettig vind en vooral ook met mijn eigen stempel erop.

De afgelopen week had ik al twee klantafspraken staan en beide partijen waren onder de indruk van wat het geworden was. Dat was toch wel een heel mooi compliment. De sfeer is relaxt, de ruimte is enorm, alles is georganiseerd, en het is super functioneel. We hebben nu dus officieel een Dutchbeards locatie waar we kunnen mengen, ontwikkelen, inpakken, versturen, meeten, ontvangen, trainen en wat al niet meer.


Wie is de oliebaron?
Bas, bouwjaar 1971. Als producent van baardolie en andere baardverzorgingsproducten ben ik continue bezig met het ontwikkelen van nieuwe producten en zoek ik de randen op van mijn creativiteit. Dit doe ik met veel passie en vooral ook met heel veel plezier. Elke keer je grenzen verleggen, laverend tussen de mogelijkheden en onmogelijkheden van de cosmetica wetgeving en richtlijnen van de EU. Blijven vernieuwen en verbazen. Dit vraagt erg veel van je creativiteit en zorgt ervoor dan mijn hersens af en toe flink in de kreukels liggen. Dit heeft me doen besluiten om dit met jullie bij tijd en wijlen te delen via mijn blog. Zodat jullie een kijkje in de keuken hebben en begrijpen waar alle nonsens vandaan komt.

1 gedachte over “Baardblog van een oliebaron (10)

  1. Ziet er inderdaad goed uit, dus terecht trots op jezelf!! Succes!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *